- दीपाली लंके 4^thJanuary 2014

जिद्द,इच्छाशक्ती आणि स्वतःवर विजय मिळवण्याची इच्छाच माणसाला काहीतरी वेगळं करण्याच बळ देते.बऱ्याचगोष्टी आपण आयुष्यात करत असतो पण वेगाशी स्पर्धा करण्याचा आपण कधी विचार करतो का? वेगहा शब्द आला कि आपल्याला वेग आणि वाऱ्याशी झुंज देणारे रायडर डोळ्यांसमोर येतात.आणि वेगाशी स्पर्धा करणाऱ्या एखाद्याChampionship बद्दल माहिती मिळालीच तर त्याचे वेध न लागले तर नवलच. Championship शब्दसोपा आहे पण तो प्रत्यक्षात उतरवण्यासाठी मात्र जीवाचा रान कराव लागतं.ManagementSkill चा संबंध येतो तो येथेच. रायडींग चा रणसंग्राम तोही वेगाशी स्पर्धा करत वाऱ्यालाकापत पुढे जात राहणं न थांबता न थकता आपल्या ध्येयाला जवळ करत राहण या गोष्ठी ध्येयानेपछाडलेलेच करू शकतात.काहीतरी वेगळं प्रत्येकालाच कराव वाटत पण नेमक कसं कराव आणि कायकराव हेच लक्षात येत नाही. आणिअसे विचार करणारे जोडगोळे एकत्र आले कि भन्नाट कल्पना,स्वप्न सत्यात उतरल्याशिवाय राहतनाही.रोहन पाटील रायडींग मध्ये मातब्बर , रायडींग म्हणजे जीव कि प्राण असणारा आणि त्याच्यामागे बसून त्या रायडींग चा भल्या भल्यांना आस्वाद घ्यावासा वाटला तरी न घेता येणारीमंडळी पण मी मात्र मुळातच निर्भीड बाणा असणारी या रायडींग चा मन मुराद आनंद लुटत असते.IronButt Association मुळातच आपली वेगळी ओळख निर्माण केलेली एक संस्था आहे जी रायडर्स लासतत प्रोत्साहन देत असते .विभिन्न प्रकार आणि त्यात असलेला मिश्कीलपणा हे वेबसाईट बघतानालक्षात येतो.आपण कितपत खडतर प्रवास पेलू शकतो त्यावर आपण कोणती Championship करावीहे समजते. उगीच गाडी काढावी आणि अंतर पार करावे आणि म्हणावं मी Championship पूर्णकेलीय त्याला अर्थ नसतो. 

एक रेखेसूद Championship म्हटलं तर वेळेच बंधन, त्या रायडींगशी संबंधित असलेली अनाकलनीयता अनुभवन म्हणजे एक अविस्मरणीय शिदोरी च होय.आम्ही निवडलेलीChampionship म्हणजे SaddleSore 1600KM. जेव्हाएकटा रायडर रायीड करतो तेव्हा हा घमासान संग्राम बारा वाटतो पण मागे पिलिअन ला घेवूनजान म्हटलं तर भल्या भल्यांना जिकीरीच वाटत . आम्ही मनातपक्क ठरवलं काहीहीझाला तरी आम्हीदोघेहि सोबत एकाचगाडीवर  Championship पूर्णकरणार.24 तासात 1600 किलोमीटर अंतर हे कापायचं आणि घेतलेल्या प्रत्येकथांब्याची महिती आणि पेट्रोल भरण्याची पावती , ओडोमीटर रीडिंग, रायीड सुरुवात करण्याच्यावेळी असणारा प्रत्यक्षदर्शीसाक्षीदार ,आणि तुम्ही परत अर्ध वळण घेणार तेव्हा असणारा मध्य प्रत्यक्षदर्शी साक्षीदारआणि रायीड संपल्यावर प्रत्यक्षदर्शी साक्षीदार खूप महत्वाचे असून त्या आधारे तुम्हीकेलेली Championship qualify होते. रायीडकरताना साधे नियम पाळावे लागतात पूर्ण Safety Gears असणे बंधनकारक असते. प्रत्येक गोष्टीची काळजी येथे घ्यावी लागते तुम्हीनिवडलेला मार्ग सुद्धा यात बरीच अडचण किंवा मदत करू शकतो. आम्ही निवडलेला मार्ग पुढीलप्रमाणे होता:- HPCL Balwadkar Auto Mumbai Bangalore BypassHighway, near Sayaji Hotel, Wakad Pune, Maharashtra, India - Nelamangala,Tumkur, Bangalore - HPCL Balwadkar Auto Mumbai Bangalore Bypass Highway, nearSayaji Hotel, Wakad Pune, Maharashtra, India (821 km one way).

आम्हीहा प्रवास आमच्यासारख्याचरायडींग मध्ये तरबेज असलेल्यादोन रायडर (अरुणपवार आणि अरुणझांजे )सोबत 4जानेवारी 2014 रोजीरात्री 3 वाजताचालू केला. वेळेचंबंधन ,वेग आणिChampionship बद्दल असलेली कुतूहलतायामुळे मनाची घालमेल हिचालूच होती. आम्हीआमचा हा खडतरप्रवास चालू केलातो एकाच ध्येयपूर्तीने.जानेवारी हा महिनाथंडीचा आणि त्यातवेगाशी, वाऱ्याशी मैत्री करावीम्हंटली तरी दोघेमैत्रीचा हात पुढेकरता करत नाही.सगळे गेअर्स असलेतरी थंडीमुळे अंगावरशहारे आल्यावाचून राहत नाही. आम्ही फक्त10 टप्पे यारायीड साठी घेतलेते फक्त इंधनभरण्यासाठी एरवी वेळजाता जात नाहीआणि या दिवशीघड्याळाचे काटे एवढ्यावेगाने पुढे सरकतहोते कि सूर्योदयकधी झाला आणिसुर्य डोक्यावर येवूनमध्यान्ह होवून कधी सूर्यास्ताकडेमार्गक्रमण करत होताहे कळतच नव्हतेध्येय दृष्टीसमोर असलेकि भूक तहानविसरून आपण मार्गक्रमणकरत असतो यावेळीप्रत्यक्ष आम्ही अनुभव घेतलाआवश्यक तेवढेच आम्ही ग्लुकोजपाणी, फळ आणिथोडा नाश्ता करूनहोतो. जेवण्याचा नविषय निघाला आणिन कुणी काढला.रायडींग करणे वेगाशी मैत्री करून त्यावरआरूढ होणे आणि वाऱ्याला कापत ध्येयाच्या दिशेने जाने खूपच रोमाचांक अनुभव आणि शिकवणआहे.

रायडर ने मारलेले लहान लहान कट,अवजड वाहनांना मागे टाकत वेळ पडेल तेव्हा त्यांनाजागा देत पुढे रायीड करत राहणे म्हणजेच एक कला आहे. डोळ्यांची उघडझाप न करता थंडीनीहात पाय शहारले तरी घोड- दौड चालूच ठेवणाऱ्या रायडर मंडळीना मी पिलिअन सलाम करू इच्छिते.अधूनमधून डोकावणारे अडथळे माणसं, वाहणं,आणि उरले सुरले आपले स्पीड ब्रेकर जीवाची घाल मेलवाढवतात येथे रायडर चा कस लागतो गाडीवर नियंत्रण ठेवून न धडपडता अगदी कलात्मकतेने वाटचालकरणे हे काही सोपे नव्हे. एकमेकासाह्य करू या उक्तीप्रमाणे आम्ही एकमेकांना साथ देत वाटचाल करत होतो. दिवस होता तेव्हारायडींग करणे सोपे होते पण जसा जसा काळोख वाढत होता तेव्हा मात्र डोळ्यावर येणाऱ्यागाड्याच्या प्रकाशामुळे रायीड करणं नाही म्हंटले तरी अवघड जात होते ध्येयपूर्ती जसजशी होत होती आणि अवघे काही किलोमीटर राहिले असताना गाडीच्या vibration मुळे आणि वेगामुळेशरीर अगदी सुन्न पडलं होतं.हात पाय अगदी बधिर झाले होते. थंडीमुळे भुकेने पोट व्याकुळझालं होतं आणि अधून मधून ती व्याकुळता डोकावत होती.डोळ्यांची उघडझाप अक्षरश बंद झालीहोती डोळे उघडे होते ते अंतिम स्थाना पर्यंत पोहचण्यासाठीच. पाय,हात ताठरले होते थंडीमुळे काय काय  होऊ शकतं हे येथेच अनुभवलं.There is will; there is Way! याशब्दांप्रमाणे आम्ही अक्षरश या Championship चा फडशा पाडला आणि स्वप्न सत्यात उतरलं.आम्हीकोणत्याही विक्रमासाठी हि घोड दौड केली नव्हती प्रयत्नांना यशाची जोड हि लाभतेच मीआणि रोहन हि Championship करणारे दुसरे जोडगोळे ठरलो आणि आमच्या प्रयत्नांची पराकाष्टाफळरुपास आली. येणारे अडथळे आणित्यांना समर्पकपणे उत्तर देण्याची शक्ती च येथे पुरून उरते आणि तुम्हाला विजयाचा साक्षीदारकरते. निर्भीडता, रायडींग शैली,सहनशक्ती आणि इच्छाशक्ती जिंकली आणि आम्ही सुद्धा!! वेगाशी स्पर्धा करणाऱ्या सगळ्या रायडर्स ला सलाम!!

SaddleSore1600KM Champonship च्या अधिक माहितीसाठी पुढील लिंक वर टिचकी मारा:

               http://www.ironbutt.com/ridecerts/getdocument.cfm?DocID=30