स्वराज्यावरचालून आलेला अफजलखाना सारखा मातब्बर व बलाढ्य शत्रू , छत्रपती शिवाजी महाराजांनी वाघनखानेमारल्यामुळे "वाघनखं" हे हत्यार इतिहासात अमर झाले, तसेच जनसामान्यांच्याकुतूहलाचा विषय ठरले.

      त्यापूर्वी१७ व्या शतकात वाघनखाला शस्त्र म्हणून अधिकृत मान्यता नव्हती. त्याकाळी ते डाकू व दरोडेखोरांचेहत्यार म्हणून ओळखले जात असे.

वाघनखं हे प्रामुख्याने भारतात विकसित झालेले, सहज वाहूननेण्याजोगे व स्वसंरक्षणासाठी वापरले जाणारे शस्त्र आहे. वाघनखासारखी वेगळी व शत्रूलाचकीत करणारी हत्यारे बनविताना त्या-त्या प्राण्यांच्या पंजाचा, वार करण्याच्या पध्दतीचाअभ्यास केला जात असे. वाघनखांप्रमाणेच अस्वली कट्यार, सिंहाचा पंजा अशी हत्यारे मध्ययुगातअस्तित्वात होती, पण त्यांना वाघनखांप्रमाणे प्रसिध्दीचे वलय लाभले नाही.

      वाघनखंहे लोखंडापासून बनविलेले शस्त्र असून धातूच्या पट्टीवर चार धारदार, टोकदार, अर्धवर्तुळाकार(आतल्या बाजूस वळलेली) धातूची नखे असतात. ही नखं ज्या धातूच्या पट्टीवर बसवलेली असतात,त्या पट्टीच्या दोन टोकांना अंगठीसारख्या कड्या असतात. या कड्या पहिल्या बोटात व करंगळीतअडकवून मूठ बंद केल्यास वाघनखं हातात बेमालूमपणे लपून जात.

      वाघनखांचीरचना ही खास कातडी फाडून स्नायूंना टरकावण्यासाठी केलेली आहे. वाघनखाने शत्रूला पूर्णपणेमारणे शक्य नसले तरी त्याला जखमी करून नामोहरम करता येत असे. वाघनखं शत्रूच्या पोटातखुपसल्यावर बाहेर काढणे कठीण असे. वाघनखं शरीरात खुपसल्यावर अत्यंतिक वेदनेमुळे शत्रूदूर जाण्याचा प्रयत्न करतो आणि याचमुळे वाघनखं जास्त खोलवर जाऊन नुकसान करतात. महाराजांनीअफजलखानाच्या पोटात वाघनखं खुपसल्यावर प्रतिक्षिप्त क्रियेने अफजलखानाने महाराजांपासूनदूर जाण्याचा प्रयत्न केला त्यामुळे वाघनखं त्याच्या पोटात जास्त खोलवर घुसून पोट फाटलेव आतडी बाहेर आली.

      वाघनखांचाउपयोग शत्रूवर हल्ला करणे याव्यतिरिक्त डोंगरकपार्‍या, किल्ल्याच्या भिंती तसेच झाडावरचढणे उतरणे यासाठी होत असे.

सिंहाचा पंजा: या शस्त्रात सिंहाच्या नखांसारखीच धातूचीनखे असलेली पट्टी असते. पंजाच्या मागच्या बाजूस असलेली धातूची पट्टी मनगटावर घट्ट बसतेव नखे असलेली पट्टी बोटांच्या खालच्या बाजूस येते. या रचनेमुळे शस्त्रावर घट्ट पकडबसते, तसेच वार करणारा नखांचा भाग बोटांखाली लपल्यामुळे शस्त्र सहजासहजी शत्रुला दिसतनाही. या शस्त्राचा उपयोग ठोसा देणे, वार करणे, ओरबाडणे यासाठी होतो.

अस्वली कट्यार: याला अस्वलाचा पंजाही म्हणतात. याचीपकड कट्यारीसारखीच असते, पण पुढच्या बाजूस पात्या ऐवजी अस्वलाच्या नखांसारखी धातूचीनखे असतात. या शस्त्राचा वापर वार करणे व फाडून ओढणे यासाठी करतात.